Mój film opowiada o dziewczynie z bliznami po oparzeniach na nogach. Boi się tego, co pomyśli o niej społeczeństwo i zawsze nosi czerwone buty, nawet w środku lata, żeby je ukryć. Nigdy nie chodzi na plażę, bo boi się opinii innych ludzi; zawsze się ukrywa.
Postać [w moim filmie] to ja. Postanowiłam zaakceptować siebie i chcę, aby inni też mnie poznali. Zdecydowałam się wziąć udział w tym szkoleniu, ponieważ wierzę w moc sztuki, która może zmieniać społeczeństwo.
Obecnie żyjemy w sztucznym społeczeństwie, ponieważ media społecznościowe zmieniły nasze pole widzenia. Wierzymy, że jesteśmy idealni od stóp do głów, dzięki filtrom – ale rzeczywistość jest inna.
Jestem bardzo wdzięczna za to doświadczenie, ponieważ marzyłam o tym 13 lat temu, a teraz to realizuję. Myślę, że pokazywanie takich filmów może coś zmienić. Nigdy wcześniej nie pokazywałam nigdzie swoich blizn.
