Między 16 a 21 lipca art.1 spędziło bardzo ekscytujący czas w Prisztinie w Kosowie. Podczas gdy odbywała się 11. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Prisztinie, projekt Youth Artivists for Change wprowadził do programu Dni Filmu Queer, wyświetlając kilka filmów dotyczących tematyki LGBTQ+.
Otwarcie składało się z filmu „I am Sofia”, który opowiadał historię młodej kobiety transpłciowej z Rzymu i wyzwań, z jakimi się mierzyła. Sama protagonistka, Sofia Qyvalar, była obecna na wydarzeniu i po filmie wzięła udział w debacie o znaczeniu sztuki dla aktywizmu LGBTQ+. Obok niej zasiedli Marriët Schuurman (Ambasador Praw Człowieka Holandii), Chris Belloni (filmowiec i założyciel art.1) oraz Erblin Nushi (filmowiec z Kosowa, który wyemigrował do USA), w rozmowie moderowanej przez Sudeep Dasgupta, profesora z Uniwersytetu w Amsterdamie. Wszyscy podzielili się swoimi doświadczeniami i zaangażowali publiczność w dyskusję, która dotknęła wielu tematów, takich jak zderzenie różnych rzeczywistości, emigracja, tworzenie społeczności i znaczenie filmowych
festiwali.
Program kontynuowano filmami takimi jak Consequences – nasz wybór na Dni Filmu Queer – słoweńskiego reżysera Darko Štante, który później zdobył nagrodę za Najlepszy Film Europejski, przyznaną przez jury festiwalu.
Obok pokazów i debat nadszedł również czas na pierwszy warsztat filmowy w Prisztinie. Holenderska trenerka Nienke Eijsink i lokalny trener Gazmend Nela wprowadzili grupę młodych uczestników w podstawowe pojęcia tworzenia dokumentów i sposoby ich wykorzystania do mówienia o prawach człowieka, kwestiach LGBTQ+ i równości płci. Warsztat odbywał się w Drop In Center, zarządzanym przez Centre for Equality and Liberty (CEL), kolejnego partnera projektu. Grupa młodych ludzi doskonale wykorzystała bezpieczną przestrzeń do rozmów o sprawach, które naprawdę im się liczyły, takich jak aseksualność, proces coming outu, fetysze i aktywizm. Pod koniec szkolenia wszyscy stworzyli krótkie filmy – niektóre były dokumentami, inne animacjami lub historiami stworzonymi na podstawie przeszłych doświadczeń.
W sobotę, 20 lipca, wszyscy zebraliśmy się w bezpiecznej przestrzeni artystycznej CEL, aby obejrzeć pokaz ich prac. Donarta i Raven pracowali nad utworem o przemocy i fat shamingu, podczas gdy Valza stworzyła animację ostrzegającą przed przemocą. Bjeshkë nakręciła dokument o protestach, które miały miejsce poprzedniego dnia, dotyczących dyskryminacji policyjnej wobec społeczności romskiej w Kosowie. Gentrit stworzył animację o fetyszu stóp i związanych z nim tabu oraz uprzedzeniach. Z pomocą Donarty Alba opowiedziała również historię o tym, jak jej przyjaciółka popełniła samobójstwo z powodu niespodziewanej ciąży, która nie zostałaby zaakceptowana przez jej rodzinę. Oprócz tego wszystkiego znalazł się jeszcze czas na animację o byciu aseksualnym, opracowaną przez Vernesę, oraz animację o coming oucie jako lesbijka, stworzoną przez Albę. Raven wyprodukował również krótki film, w którym przeprowadził wywiady ze wszystkimi i stworzył podsumowanie warsztatów, pokazujące, ile wszyscy się bawili (szczególnie gdy musieli być bardzo pomysłowi i kreatywni, aby znaleźć sposoby na przezwyciężenie braku statywów 🙂
Festiwal trwał do 21 lipca, kiedy art.1 opuściło Prisztinę z gorzko-słodkim uczuciem i z wielkim oczekiwaniem na to, co ci młodzi artywiści będą robić w przyszłości.
