Roos is een roos is een roos is een roos.
Extreme lieflijkheid.
Extra beenkappen, extreme lieflijkheid.
Lekkerste ijsje.
De zin “Een roos is een roos is een roos” komt uit het gedicht “Sacred Emily” geschreven in 1913 door Gertrude Stein (1874-1946).
Amerikaanse schrijfster Gertrude Stein was een centrale figuur in de Parijse kunstwereld. Als voorvechter van de avant-garde, hielp Stein een artistieke beweging vorm te geven door een nieuwe vorm van expressie. Haar huis op 27 rue de Fleurus, dat ze deelde met Alice B. Toklas, haar levenslange metgezel en secretaresse, werd een verzamelplaats voor jonge kunstenaars e n schrijvers uit de periode tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog: van Pablo Picasso tot Henri Matisse, van Ernest Hemingway tot F. Scott Fitzgerald.
Als gedurfde experimenteerder en zelfverklaarde genie verwierp Stein lineair schrijven voor een ruimtelijke, procesgerichte 20e-eeuwse literatuur. Het resultaat waren dichte teksten, maar geen commercieel succes. Haar essay “Miss Furr and Miss Skeene” (1922) is een van de eerste homoseksuele onthullingsverhalen die gepubliceerd werden. Het gedicht “Sacred Emily” is gebaseerd op de techniek van stream of consciousness, muzikaliteit en ritme.
Op 31 december 2024 kocht ik een bos gele rozen voor mezelf. ’s Ochtends keek ik ernaar tijdens het ontbijt. Ik koos er een uit en zette hem in de woonkamer/studeerkamer om me gezelschap te houden. Hij viel op tegen de rode muur. Hij was uniek en bijzonder. Ik maakte er een foto van. Ik begon met het beeld te spelen en de roos te vermenigvuldigen, zijn energie, zijn vreugde, zijn brutaliteit, zijn loomheid. De zin schoot me te binnen.
De herhaling in “Een roos is een roos is een roos” roept de vele betekenissen van de roos op, die elkaar op een automatische, bijna onbewuste manier opvolgen, sensuele echo’s als de krullen van zijn blaadjes.
Het doet me denken dat liefde een onbewuste kracht is, die duizend vormen aanneemt, duizend verlangens, duizend schoonheden, en dat er geen oordeel is in de liefde. Zoals we in Italië zeggen, ” non è bello ciò che è bello ma è bello ciò che piace/ het is niet mooi wat mooi is, maar mooi is wat je leuk vindt”.
Gaia Del negro
